Spotkanie po latach

Prawie trzynaście lat minęło od poprzedniego spotkania. Relacja o nim pojawiła się na blogu w czasie pandemii (tu link). Pora więc na powrót w Góry Pieprzowe, bo to z nimi się spotkaliśmy po tak długiej przerwie. Byłam pewna, że nie będzie tak samo. I nie pomyliłam się.

 

widok ze szlaku w kierunku Gór Pieprzowych

Odwiedziliśmy „Pępek Europy” i jego okolice

Tym razem nie trzeba było wyjeżdżać za granicę, co najwyżej do sąsiedniego województwa. Celem naszej wyprawy był Przytyk – miejscowość, która ma za sobą wieki świetności jako miasto, czas bycia wioską po utracie praw miejskich i wreszcie od 1 stycznia 2024 znów jest miastem. 

dopływ Radomki w Przytyku

Co mnie zauroczyło w Erfurcie

Jedna myśl – powrót do średniowiecza. I jeśli komuś średniowiecze wydaje się czasem ciemnoty i zacofania, to spotkanie z nim w Erfurcie może mocno zaskoczyć. 

 

w otoczeniu średniowiecznego bruku właz kanalizacyjny z herbem stolicy Turyngii - Erfurtu
 

Mały spacer po Eisenach

Miasto leży u podnóża zamku Wartburg nad rzeką Werrą. Widać je z zamkowego wzgórza. Można je śmiało porównać pod względem liczby ludności i obszaru z naszym Skarżyskiem, ale w tym porównaniu to ono wygrywa ze względu na bogatą historię i ciekawą architekturę.

 

widok na Eisenach

Zamek Wartburg i nie tylko

Zanim znajdziemy się na tym zamku, chciałabym pokazać kilka mniej znanych. Wartburg znajduje się w Turyngii, a pozostałe w Saksonii, są malowniczo położone na wzgórzach, czasem nad rzekami. Mają średniowieczny rodowód, a przez wieki ulegały licznym przebudowom bądź zniszczeniom. 

zamek Wartburg

Więc chodź, pomaluj mój świat na żółto i na niebiesko*

Ten refren starego przeboju grupy Dwa plus Jeden towarzyszył mi właściwie podczas całej sobotniej wycieczki na pola Pakosławia. I wcale nie trzeba było używać czarodziejskiej kredki – przyroda sama zadbała o to, żeby świat zalśnił „w pełnym słońcu kolorami całej ziemi”*

 

Wycieczka w okolicy Łazisk

10 lat temu byliśmy w tych rejonach również w maju (tu link). Zapamiętałam efektowne pola kwitnącego rzepaku. I do nich się wybraliśmy. Zdradzę puentę historii – kwitnące pola udało się spotkać. Ale nie od razu.