Lubianka jesienią

W zimny czwartkowy poranek wybraliśmy się do Starachowic nad Lubiankę. Było pochmurno i taka pogoda utrzymała się do końca wycieczki. Zgodnie z planem wyruszyliśmy najpierw nad dopływ Lubianki szlakiem rowerowym. Ten, nazywany przeze mnie Marysiem, całkiem ładnie się prezentował, choć jego otoczenie nadal zielone. 

 

I tak się trudno rozstać …

Zżyliśmy się. Ostatecznie to już pół roku. Sześć spotkań. Fakt, jedno opuściłam. Ale wszystkie, w których uczestniczyłam, pozostaną w pamięci. Z kim się rozstaję? Z głównym Szlakiem Świętokrzyskim im. Edmunda Massalskiego. 

 

Cały pałac i park należą do pani

Tak mnie poinformowała bileterka w pałacu w Nieborowie po sprawdzeniu mojego biletu. Poczułam się więc jak spadkobierczyni Radziwiłłów. Na szczęście krótko byłam posiadaczką tych dóbr i nikt nie zażądał ode mnie opłacania pracowników. Skoro moje włości objęłam w posiadanie na 3 godziny, to spędźmy ten czas razem na nieśpiesznym spacerze. 

 

pałac w Nieborowie od strony ogrodu barokowego; niestety, ryzalit w remoncie

Droga do Kultury drogą do Arkadii

Droga do Kultury to nazwa linii autobusowej, która kursuje w miesiącach letnich (1.6. – 30.9) z Łowicza do atrakcyjnych miejscowości powiatu łowickiego. Niewielki bus zatacza pętlę łączącą Łowicz z Arkadią, Nieborowem, Walewicami, Maurzycami i innymi miejscowościami. W dni powszednie są to dwa kursy, w weekendy – trzy. Cały dzień przejażdżek kosztuje dyszkę. Mało kto w Łowiczu wierzy w istnienie tego środka komunikacji, ale on naprawdę jeździ. Startuje z przystanku w pobliżu dworca PKP, a przy muzeum na ulicy 3 Maja są dwa przystanki i nikt nie potrafi wyjaśnić, na którym najkorzystniej czekać. Wyjaśniam. Jeśli chcecie wybrać się do Arkadii lub Nieborowa, wybierzcie przystanek przy budynku muzeum. Jeśli wybieracie się np. do Maurzyc, lepszy będzie ten po drugiej stronie ulicy. Wszystko wiemy, pora wsiadać. 

Autobusik podwozi nas prawie pod samą bramę parku w Arkadii, kierowca obiecuje, że będzie tu za dwie godziny i podrzuci do Nieborowa. Idealnie. 

 

Fajna Ryba z dodatkami

Na początek danie główne. Wysiadamy w malutkiej wiosce u podnóża Fajnej Ryby, nazywa się ona Góry Suche. 

 

poranek w Górach Suchych z Fajną Rybą w tle
 

Niedziela w Paśmie Zgórskim

To już drugie nasze spotkanie w tym roku. Poprzednie było wiosną (tu link). Teraz wybraliśmy się tam na początku jesieni. Trasa różniła się od wiosennej – była nieco dłuższa (13 km). Wystartowaliśmy znów w Słowiku.

 

upamiętnienie kapitana "Herwina" Piątka, który jako pierwszy wjechał do Kielc z Pierwszą Kompanią Kadrową 14 sierpnia 1914 roku  
 

Marcule i Płuczka na początku jesieni

Nie wiadomo kiedy upłynęło 10 lat od naszej poprzedniej wizyty w Marculach i tutejszym arboretum (tu i tu linki). Zajrzeliśmy więc, żeby sprawdzić, co się tam zmieniło. Raczej niewiele. Arboretum pozostało sobą. Nie jest modnym ogrodem pokazowym, a zwykłym miejscem, w którym obcuje się z roślinami.