Dąb Czwartak – zamknięte na stałe

Kiedy planowałam wycieczkę w okolice wsi Krogulcza Mokra, znalazłam na mapie taką właśnie informację. Musiałam sprawdzić, jak wygląda dąb zamknięty na stałe. Pamiętam go sprzed dwunastu lat, kiedy prezentował się okazale ze swoimi czterema pniami dumnie wyrastającymi z jednej podstawy. Został uznany za pomnik przyrody, a nasza grupa poznała go dzięki Staszkowi, który poprowadził w jego kierunku trzy wycieczki. 

 

Oto on - Czwartak w całej okazałości we wrześniu 2014 r.

Zimowy spacer nad Kamienną

Zima w tym roku naprawdę się sroży. W tej sytuacji nie wybieraliśmy się na wycieczki podczas siarczystego mrozu. We wtorek mróz zelżał, a na niebo wyjrzało słońce. W takich warunkach koniecznie trzeba było się  gdzieś wybrać. Najbliżej mamy okolice rzeki Kamiennej, dojazd tam prosty, nie ma obaw, że zmarzniemy czekając na autobus. Jak pomyśleliśmy, tak zrobiliśmy. 

 

Zima zeszła do parteru

Nie inaczej. Większość śniegu leży mocno zmrożona na ziemi. 

 

Mróz, śnieg i słońce na czarnym szlaku

Był jeszcze czwarty towarzysz naszej wędrówki – wiatr, ale on hulał wśród najwyższych gałęzi drzew i prawie zupełnie go nie odczuwaliśmy. Recz jasna do czasu. 

Maj zapowiada się słoneczny i ciepły

Skąd taka myśl? Z ludowych mądrości. Jedna z nich zaleca obserwowanie pogody od świętej Łucji (13 grudnia) do Wigilii. Każdy dzień tej ludowej „Dwunastnicy” przepowiada jakoby pogodę na jeden z miesięcy nadchodzącego roku. A pogoda 18 grudnia była bardzo przyjemna – po porannym mrozie dzień się pięknie rozpogodził i zrobił bardzo ciepły jak na grudzień. Trzeba teraz poczekać do końca maja i sprawdzi trafność przepowiedni. 

 

słonecznie na trasie

Czego się nie robi dla widoku …

Jednego widoku. Z precyzyjnie wybranego miejsca. W dodatku dobrze znanego i wiązanego z licznymi wspomnieniami. I nie miejcie nadziei – nie spalę pointy, na ów widok musicie poczekać do właściwego momentu. Ostatecznie my też czekaliśmy. Nasze oczekiwanie rozciągało się w czasie i przestrzeni. 

Na spotkanie z widokiem wyruszyliśmy z Kunowa. Szliśmy niebieskim szlakiem na północny zachód. 

 

Błoto i mgła na królewskim szlaku

Trudno – takie nam się warunki trafiły. Brnięcie przez rozjeżdżone koleiny zaczęliśmy na skraju wsi Siodła. Tam było najtrudniej.