Na niebieskim szlaku ze Świętej Katarzyny do Bodzentyna

Nie jestem w stanie policzyć, ile razy przemierzałam ten szlak. Nie jest to istotne. Ważne jest to, że go lubię. Większość naszej grupy też go lubi i dlatego ucieszyła mnie prośba o wycieczkę tą trasą. 

 

na szlaku

Z Doliny Bodzentyńskiej na Pasmo Klonowskie

Startujemy w Kapkazach i wędrujemy przyjemną polną drogą przez dolinę. 

 

pola Wiączki widziane z Kapkazów
 

Kilka obrazków z niełatwej trasy w okolicach Bodzentyna

I znów panowie samotnie wyruszyli na spotkanie przygody. Tym razem wystartowali w pobliżu kapliczki św. Barbary i pomaszerowali polnymi drogami ku wsi Orzechówka. Jak się nietrudno domyślić, droga wśród pól wymagała dobrej kondycji, ale nie była jakoś specjalnie trudna.

 

I znów włóczymy się po świętokrzyskich lasach

Tym razem głównym celem okazała się Góra Miejska. 

 

na szczycie

Na południowym zboczu Pasma Bostowskiego

Rozsiadło się tu kilka wiosek. Pola malownicze, ale dróg miedzy nimi trzeba mozolnie szukać. Zimą zastanawiam się, jak zajrzeć w te okolice, jaką przygotować trasę. Aż tu nagle tydzień temu kolega Ed rzucił hasło –  „lawenda w Starym Bostowie”. I wszystko się ułożyło jak w pudełeczku. 

 

Z Barbarki na Pasmo Klonowskie i dalej

Naszą wycieczkę rozpoczynamy  od wzgórza Barbarka ze znaną kapliczką. 

 

 

Z Psar na Bukową Górę

Mnie się wydaje, że takie podejście robiliśmy sześć lat temu. Ela i Edek mają inne, ale nieokreślone w czasie wspomnienia. Wniosek – rzeczywiście sporo czasu upłynęło od podobnej wycieczki, pora więc wyruszyć na spotkanie ze skałkami na szczycie Bukowej.

 

pomnik przyrody nieożywionej - skałki na szczycie Bukowej Góry
 

Wędrówka szlakami na wschód od Bodzentyna

Tytuł brzmi lepiej niż sama wędrówka się prezentuje. Dlaczego? Wystarczy spojrzeć na mapę – szlaki te prowadzą głównie asfaltowymi drogami przez wsie. Na szczęście polne widoki rekompensują niedogodności trasy. Poza tym trzeba przyznać, że przyjemne polne odcinki też się trafiają.

 

pola u podnóża Sieradowskiej Góry
 

Pola, skowronki i wiatraki

Skowronków na blogu nie zobaczycie, bo i my ich nie widzieliśmy. Słychać je tylko było. Nareszcie. 

Pola wybrałam takie, za jakimi już się stęskniłam. To pola Szerzaw, Izwoli, Rzepinka i Brzezia. Do tego odpowiednia pogoda. 

 

szerzawskie pola

Pierwszy dzień meteorologicznej wiosny w okolicach Bodzentyna

Rano temperatura w okolicach minus dziesięć. To ci dopiero wiosna! Okutałam się tak, że ledwo mi się kończyny w stawach zginały i wyruszyłam na spotkanie wiosny.

Słońce świeci. Na razie nieśmiało. My zaś rozpoczynamy spokojne podejście na Górę Miejską od strony Bodzentyna. Nie trzeba długo czekać, żeby kolejne warstwy przyodziewku wylądowały w plecaku. Widoki na Bodzentyn z tego podejścia już od dawna wytęsknione – ze trzy lata tędy nie podchodziliśmy. 

 

u mnie już minus kurtka, u Janka minus sweterek 😊

 

Pola w okolicach Wzdołu

Odwiedzamy je chętnie i dawniej naprawdę często. Teraz były nieco zaniedbane, a środa zapowiadała się na ładny dzień, więc kolega Ed zaplanował wycieczkę w te okolice. 

 

jesienne pola

Jak to z tą mgłą było

W środę od samego rana mgła ścieliła się gęsto w okolicach Łącznej. Mimo to nasi nieustraszeni wędrowcy – Edek i Staszek – wyruszyli na trasę. Wybrali przejście szlakiem zielonym w kierunku Bukowej Góry. Szlak był, szosa też, ale sama Bukowa i las na niej zupełnie niewidzialne.

zamglona droga w stronę Pasma Klonowskiego

Wokół Sieradowskiej Góry

Kolega Ed zaplanował przyjemną jesienną trasę wśród pól Sieradowic, Siekierna i Śniadki. Nawet mu się nie dziwię, bo ostatnio w grupie nastąpił przesyt okolicami Starachowic i Wąchocka.

widok na Górę Sieradowską

To lubię

Są takie miejsca, do których się wraca często i chętnie. Niech będzie dla innych oklepane lub nudne, ale mnie się tu nie nudzi. Wręcz przeciwnie – skrzydła mi rosną. Może za którymś razem je rozwinę i polecę pod świętokrzyskim niebem nad naszymi polami i górami. 

 

dojrzałe zboża Zaskala, wiejska droga w Wiącce, Pasmo Klonowskie, a na horyzoncie pasmo Jeleniowskie i Łysogóry

Niedziela w Paśmie Klonowskim i Dolinie Bodzentyńskiej

Niegdyś bywaliśmy w tych okolicach często, po kilka razy do roku. Teraz okolica zaniedbana przez nas wydawała się znajoma, a jakby nowa. 

 

ukwiecone łąki wsi Hucisko na północnym zboczu Pasma Klonowskiego

Jesień w Dolinie Bodzentyńskiej

Nie byłam na tej wędrówce, ale dostałam garstkę zdjęć z jesiennymi widokami na pola Wzdołów. Postanowiłam je zaprezentować na blogu. 

 

jak dla mnie - kwintesencja jesieni: świeżo zaorane pola i złoto liści
 

Barwy wczesnej jesieni na polu i w ogrodzie

Poranki już chłodne, dni a to z deszczem, a to wietrzne, a czasem nawet słoneczne. 

 

ostatnie róże lata w kroplach jesiennego deszczu

Już nie lato, a jeszcze nie całkiem jesień

Rano dosyć zimno. W leśnym cieniu panuje dojmujący chłód. Wyruszamy w ten chłód tuż za Michniowem. Zaraz na stracie zauważamy interesującą gromadkę czernidłaków  w różnych stadiach dojrzałości. 

 

czernidłak kołpakowaty

Dawno nie byliśmy w rezerwacie Sieradowska Góra

Zastanawiacie się, dlaczego? Może on nieciekawy? Otóż – nie. Rezerwat ma wiele walorów. Jednak ostatnimi czasy były one prawie niedostępne. A to z powodu zatarasowania niebieskiego szlaku, który przezeń prowadzi, przez potężne drzewa – wiatrołomy. 

Jesienią 2012 koledzy z trudem się tam przedzierali. Oto kilka zdjęć na dowód.

 

wiatrołom na Sieradowskiej Górze - rok 2012 

Wśród pól wokół Bodzentyna

Dawno już tu nie zaglądaliśmy. Ciągle mamy w pamięci wiosenną wycieczkę sprzed dwóch lat (tu link). Obiecywaliśmy sobie solennie, że wkrótce znów do tych widoków wrócimy. No i wróciliśmy. 

 

Dolina Bodzentyńska