Na ulubionych ścieżkach spacerowych Kielczan

Planując trasę nie spodziewałam się tego, że okaże się ona tak masowo uczęszczana przez spacerowiczów. Zapewne duży wpływ na to miała ciepła i słoneczna pogoda w niedzielę. A i okolica niebrzydka zachęca do spacerów. 

widok z Grabiny
 

Nasz spacer rozpoczęliśmy w Białogonie w pobliżu tutejszego kościoła (należy dodać, że nowego). 

 

Wyruszyliśmy czerwonym szlakiem na Brusznię, na której byliśmy ostatnio wiosną 2019 roku (tu link). 

 

Nowością na trasie okazały się skromne, drewniane krzyże – stacje Drogi Krzyżowej, która prowadzi ku szczytowi. 

 

Las na zboczu góry ładnie jesienny. 

Dotarliśmy do szczytu, gdzie w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 zebrali się powstańcy, którzy planowali stąd atak na rosyjski oddział zbrojny stacjonujący w mieście. To wydarzenie upamiętnia krzyż, a tablica pamiątkowa u jego podstawy opisuje dokładnie wszystkie jego wersje począwszy od pierwszego, brzozowego ustawionego na kopcu w roku 1916. 

 

Po zejściu z Bruszni opuściliśmy szlak i przeszli na nieznakowane ścieżki na Grabinie Dużej. Najpierw weszliśmy na teren nieczynnego kamieniołomu „Czarnów”.  

 

Wydobywano tu wapienie. Na stronie Geoparku Kielce (tu link) znalazłam informację, że w skałach można znaleźć skamieniałości różnych organizmów. Przy następnej okazji ani chybi zaczniemy poszukiwania. 

 

 

na razie wystarczą owoce tarniny i goździk kartuzek 

Z wyrobiska kamieniołomu powędrowaliśmy na jego zachodnią koronę. Nie wiem, dlaczego jeszcze nigdy tamtędy nie chodziliśmy. Zapewne dlatego, żeby tym razem się przekonać, jakie są z niej fantastyczne widoki. 

 

widok na ścianę kamieniołomu 
 

widok na Brusznię

 

widok na wyrobisko kamieniołomu i odległe pasma Gór Świętokrzyskich 

Kielczanie dobrze o tym wiedzą, spotkaliśmy tu kilka osób, które przyszły tu na spacer i podziwianie okolicy. 

 

a tu wapień na pierwszym planie
 

Po zejściu z korony kamieniołomu dotarliśmy do szosy z widokiem na Karczówkę.

 

Od szosy zaczęliśmy podejście na teren dawnej kopalni rud ołowiu „Grabina”. 

 

Jej najgłębszy szyb (118 m) „Barbara” jest teraz lepiej ogrodzony, ale i tak nikt nie miał zamiaru zaglądać w głąb i sprawdzać, czy nadal ma tę samą głębokość. 

 

I znów trzeba się było wspinać na górę do ścieżki, którą zamierzaliśmy wracać. 

 

W drodze mieliśmy teraz widoki na zachód i północ, gdzie wyłoniły się zabudowania kieleckich osiedli. 

 

schodzimy i fotografujemy

 

widok na Kielce

 

widok na Pasmo Oblęgorskie
 

Po małym śniadanku wśród jesiennych krzewów dotarliśmy do ulicy. 

 

droga na północny zachód

 

dzika róż i dzikie wino w okolicy postoju 

 

Na zakręcie,gdzie zauważyliśmy owoce dzikiej róży na sośnie przeszliśmy na znakowaną na żółto ścieżkę dydaktyczną u podnóża Bruszni i sąsiadujących z nią wzniesień.  

 

Tu spotykaliśmy nie tylko spacerowiczów, ale też rowerzystów. 

 

Największym zawodem całej trasy była ostatnia leśna ścieżka, która prowadziła między wzniesieniami Stokowa a Marmurek. No, nie był to luksus. Ledwo widoczna ścieżyna zmusiła nas do przedzierania się przez chaszcze, ale w końcu wyprowadziła na ulicę Siedmiu Źródeł. 

 

atrakcyjny początek ścieżki 

 

potem problemy 
 

i widok z ulicy na Stokową (295 m n.p.m.)
 

Stąd już niedaleko do punktu startu i mety. Jeszcze tylko rzut oka na Bobrzę i możemy wracać do domu. 

 

Wycieczka okazała się spacerem o długości ok. 9 kilometrów. Na Bruszni i wokół niej można swobodnie poruszać się również rowerem. Dotarcie na koronę kamieniołomu raczej tylko pieszo.  

 

Legenda:

niebieskie kropki – początek trasy

czerwone kropki – przejście górą kamieniołomu do kopalni  

czarne kropki – powrót z Grabiny do Białogonu 

 

Zdjęcia Edek i ja