Niedziela w Paśmie Zgórskim

To już drugie nasze spotkanie w tym roku. Poprzednie było wiosną (tu link). Teraz wybraliśmy się tam na początku jesieni. Trasa różniła się od wiosennej – była nieco dłuższa (13 km). Wystartowaliśmy znów w Słowiku.

 

upamiętnienie kapitana "Herwina" Piątka, który jako pierwszy wjechał do Kielc z Pierwszą Kompanią Kadrową 14 sierpnia 1914 roku  
 

Marcule i Płuczka na początku jesieni

Nie wiadomo kiedy upłynęło 10 lat od naszej poprzedniej wizyty w Marculach i tutejszym arboretum (tu i tu linki). Zajrzeliśmy więc, żeby sprawdzić, co się tam zmieniło. Raczej niewiele. Arboretum pozostało sobą. Nie jest modnym ogrodem pokazowym, a zwykłym miejscem, w którym obcuje się z roślinami. 

 

Studzianna-Poświętne

Czy oglądaliście film „Hubal”? Jeśli tak, to zapewne pamiętacie niezwykle wzruszającą i podniosłą scenę wkroczenia oddziału majora do kościoła na pasterkę. Znalazłam w sieci wspomnienia jednego z Hubalczyków, który opowiadał, że takie wydarzenie miało miejsce w czasie mszy noworocznej i jeszcze drugi raz później. A kościół, do którego wkroczyli żołnierze to osiemnastowieczny kościół śś. Filipa Neri i Jana Chrzciciela w  Poświętnem, które jest częścią Studzianny. 

 

Otwock Wielki – pałac i park na wyspie

Na jeziorze Rokola, które powstało w starorzeczu Wisły, znajduje się sztuczna wyspa. Na niej to około roku 1682 Kazimierz Bieliński herbu Junosza rozpoczął budowę pałacu. Prace trwały kilkanaście lat, a powstała reprezentacyjna rezydencja, której właściciel mógł godnie podjąć króla Jana III Sobieskiego. Pałac otaczał rozległy park. 

 

Niedzielne popołudnie w Górze Kalwarii

Kiedy biskup poznański, Stefan Wierzbowski, zakładał w roku 1670 miasto Nowa Jerozolima (to pierwotna nazwa Góry Kalwarii), korzystał z pomocy wybitnego architekta, Tylmana z Gameren.  Budowano miasto wytyczone na planie krzyża łacińskiego z główną ulicą, wzdłuż której usytuowano kapliczki Drogi Krzyżowej. Przewodnik opowiadał, że było ich około 30, czyli zdecydowanie więcej niż w znanej nam obecnie formie tej drogi. Jak to wyglądało, możemy sobie wyobrazić patrząc na dużą planszę z planem dawnego miasta. 

 

Na zamku książąt mazowieckich w Czersku

Tam rezydowali książęta mazowieccy. Nie zawsze był to zamek. Zbudował go w XIV wieku książę Janusz I. Budowla powstała na miejscu dawnego stołecznego grodu. Jak wyglądał ów gród i jak się zmieniał zamek możecie zobaczyć na stronie internetowej (tu link), gdzie przygotowano udane prezentacje trójwymiarowe. Jak ja się tam znalazłam? Tym razem byłam na wycieczce zorganizowanej prze Fundację Wczoraj dla Jutra, a wizyta na zamku była pierwszym etapem tej wyprawy. 

 

Zajrzyjmy jeszcze raz do Łowicza

Trzecią porcję zwiedzania Łowicza zacznijmy od Nowego Rynku. 

 

Wokół Starego Rynku w Łowiczu

W Łowiczu zatrzymałam się w niewielkim, ale dobrze znanym w mieście hoteliku przy rynku. Trzeba dodać, że chodzi tu o Stary Rynek. 

 

Garść wrażeń „z samego Łowicza”*

Spotkana w mieście Łowiczanka tak je opisała „Z każdego miejsca w Łowiczu widać albo jakiś kościół, albo wieżę kościelną”.  Po kilkudniowym pobycie nie mogę się z nią nie zgodzić. Jak tylko zaczynałam czuć się zagubiona na uliczkach, podnosiłam głowę i już zyskiwałam orientację. A zawdzięczałam to tym wieżom:

 

Pociągiem do Jasic

Kupując bilety do tej miejscowości wprawiliśmy kasjerkę w kompletne zdumienie. Podobno nikt tam nie jeździ. A warto. Spróbuję was o tym przekonać. Najpierw wyjaśnijmy, że Jasice leżą na trasie kolejowej Ostrowiec Świętokrzyski – Sandomierz, w powiecie opatowskim, gminie Wojciechowice. Są może niezbyt wielką wsią, ale mają kilkusetletnią historię. Pola tu urodzajne i  rozległe. Tam, jak coś rośnie, to jest tego dużo. To dotyczy zresztą całej okolicy i sąsiednich wsi.

 

 

Okno pogodowe z widokiem na Święty Krzyż

W piątek i sobotę padało. Czasem. Ale jednak. W niedzielę wieczorem też miało padać. Podobno. A w niedzielę rano wyjrzało słońce. Oświetliło termometry wskazujące plus pięć i postanowiło zafundować nam okno pogodowe, przez które będzie wyglądać cały dzień. Słońce, jak już coś postanowi, to tak będzie. Zapewniło świetną pogodę na piąty etap jubileuszowego rajdu Głównym Szlakiem Świętokrzyskim. Bardzo to było miłe, bo przecież cała grupa pod wodzą wiceprezesa Skarżyskiego Oddziału PTTK, pana Grzegorza Jędrzejczyka, zmierzała do najważniejszego miejsca owego szlaku – na Łysiec, Łysą Górę, Święty Krzyż, skąd nasza świętokrzyska tożsamość. 

 

Zalesie Górne po sezonie

Dawno już zamierzałam zajrzeć w te okolice. Wydawały się atrakcyjne. Niestety, dosyć odlegle od naszej mieściny kochanej. W końcu się jednak tam wybraliśmy. 

Powrót na Klif Orłowski

Kiedy rok temu spełniłam swoje marzenie o zobaczeniu tego miejsca (tu link), nie przypuszczałam, że wybiorę się tam jeszcze kiedykolwiek. A jednak… 

 

Katedra w Pelplinie i jej otoczenie

Katedra należy do największych ceglanych kościołów w Polsce (jest w pierwszej trójce). Sfotografować ją w całości nie jest łatwo. Można. Ale co to za zdjęcia? 

 

Moje wrażenia ze zwiedzania zamku w Malborku

Kiedy stanęłam przed zamkiem, ogarnęła mnie pełna niedowierzania radość, że tu jestem. Nigdy nie myślałam, że kiedykolwiek zobaczę ten obiekt inaczej niż z okien pociągu lub na ekranie telewizora. A jednak się tu znalazłam. 

 

Spacer w krainie dzieciństwa Ludwika Młokosiewicza

Nasz bohater był wybitnym badaczem flory i fauny Kaukazu. Zanim tam jednak dotarł dorastał w bliskich nam okolicach. Jego ojciec, Franciszek Młokosiewicz, był właścicielem majątku w Omięcinie niedaleko Szydłowca. Tu chłopiec spędzał letnie miesiące wśród przyrody, co zaowocowało miłością do niej na całe życie. Podczas naszego spaceru szukaliśmy śladów dawnego majątku Młokosiewiczów oraz próbowali zrozumieć, co zafascynowało w tej okolicy młodego chłopca. 

Cóż, okolica ta sama, ale nie taka sama. Minęło wszak prawie dwieście lat – Ludwik Młokosiewicz żył w latach 1831 – 1909, a majątek był w rękach rodziny w latach 1816 – 1846. Nic to – wyruszamy na spotkanie ze śladami historii i przyrodą. 

 

Niedokończony spacer nad Radunią

Już znacie nieco Pruszcz Gdański. Wyobraźcie więc sobie, że dotarliście wzdłuż kanału Raduni w okolice faktorii. Kanał nadal uregulowany. Właściwie jesteśmy prawie u jego początku. Na powierzchni wody unoszą się rośliny. 

 

Pruszcz Gdański – miasto na Bursztynowym Szlaku

Obecny Bursztynowy Szlak jest szlakiem turystycznym o długości 34,5 kilometra na trasie Otmin – Kolbudy – Pruszcz Gdański. Jest on znakowany na żółto. Ten szlak ma oczywisty związek z historycznym szlakiem bursztynowym, którym podróżowali kupcy z południa Europy na północ, do Gdańska. Ślady tej historii znajdziemy w Pruszczu (dla ułatwienia nie będę dodawać do tej nazwy przymiotnika; wiemy, o który Pruszcz chodzi). Na skwerze przed starostwem powiatowym można zobaczyć taki oto obiekt. 

 

Wiślica – podróż w głąb średniowiecza

Miasto ma niewielki ryneczek, który na szczęście ostał się przed wszechobecnymi ostatnimi laty modernizacjami polegającymi na wycinaniu drzew i betonowaniu wszystkiego wokół. Tu można spokojnie odpocząć w cieniu na ławce, spojrzeć na pobliską wieżę dzwonnicy i bryłę gotyckiej bazyliki. 

 

Najtrudniejsza wycieczka roku

Nie uwierzycie, ale trasa tej potwornej wyprawy liczyła około 5 kilometrów. Jej przejście zajęło mi ponad dwie godziny. Wróciłam skrajnie wyczerpana. 

Cóż to za trasa? Zwykły spacer w okolicy Buska. W dodatku skrócony o połowę w stosunku do zaplanowanej trasy. A wszystko z powodu upału. Już na starcie po ósmej rano temperatura przekraczała 25 stopni. Szłam dziarskim krokiem szosą w stronę wsi Chotelek. 

 

Wycieczka do rezerwatu Zimne Wody

W ostatnim dniu mojego pobytu w Busku wreszcie się ochłodziło. Po nocnej burzy i ulewie wstał chłodny, szary poranek. W tej sytuacji wyruszyłam spacerową ulicą Mickiewicza na północ. 

 

Kilka dni w Busku-Zdroju

Wybrałam się do Buska na przełomie czerwca i lipca. 

 

Włóczęgi w Nałęczowie

Koledzy całkiem nieoczekiwanie zapałali chęcią zwiedzenia Nałęczowa. Zorganizowanie takiego wyjazdu okazało się całkiem proste – wystarczyło jedynie kupić bilety na pociąg i w drogę. Dla jednych nasza wycieczka była sentymentalnym powrotem do Nałęczowa po latach, dla innych pierwszym spotkaniem. 

 

Bolesław Prus nieodmiennie czeka na swojej ławeczce
 

Paradyż i Żarnów, czyli mały wypad na teren województwa łódzkiego

Oba miasta leżą w powiecie opoczyńskim, który graniczy z naszym województwem. Wyprawa nie była więc bardzo odległa. Niemniej jednak „zagraniczna”. Kolega Ed zaplanował zwiedzanie dwóch kościołów, ja dorzuciłam spacer polnymi drogami i uzyskaliśmy całkiem sympatyczną wycieczkę. 

 

sierpień nieco nas zmęczył upałem, ale wędrujemy

Mały wypad do Konstancina-Jeziorny

Sama wycieczka rzeczywiście niewielka – szybki wygodny dojazd do Piaseczna, stamtąd bus do Konstancina. Potem to już  tylko czas dla przyrody i sztuki.

Najpierw była przyroda – deptak spacerowy nad rzeką o uroczej nazwie Jeziorka.

 

Gdzie ten Tobiasz?

W pobliżu parkingu u podnóża Sosnowicy umieszczono kamienną tabliczkę – drogowskaz z informacjami na jego temat. Są nawet dokładne współrzędne geograficzne i ścieżka, która daje nadzieję, że przejdziemy kawałek i już się spotkamy z Tobiaszem.  Nic bardziej mylnego. Ścieżka szybko zanika w lesie. Idziemy więc w gruncie rzeczy na azymut, czyli tak naprawdę „na czuja”. Na szczęście las ładny, drzewa w nim dorodne. Najpierw spotykamy stary buk z rozłupanym, omszałym pniem. To nie Tobiasz, ale okaz godny zauważenia.

 

 

Co robić w czasie wolnym w Ćmielowie?

Pamiętacie czas wolny ze szkolnych wycieczek? Te szalone zakupy – ciupagi, widokówki, piłeczki czy łabądki. Oj, szalał człowiek, szalał. W Ćmielowie ciupagi nie uświadczysz. Jest za to dużo lepszy asortyment.

 

Czym by się tu zająć?

Zamek Ćmielów, czyli tu zaszła zmiana

Makieta na wyspie pokazuje, jak zamek Szydłowieckich w Ćmielowie wyglądał w czasach świetności. Tak byśmy go zobaczyli, gdyby udało nam się cofnąć do XVI wieku. 

 

Mazowieckie pola, czyli buszujący w zbożu

Zboża jeszcze niezżęte. Warto więc wybrać się w pola i nacieszyć ich letnią „malowaną zbożem rozmaitym” wersją. 

Wyszukałam nowe polne tereny. Nie było pewności, jakie tam te pola zastaniemy, wyruszyliśmy więc w nieznane. 

 

cykoria podróżnik i odważni podróżnicy 
 

Dokąd wiedziesz, drogo – do szczęścia, do wspomnień*

Nasza droga wiodła, jak się wydawało, do cudzych wspomnień. Chyba jednak nie do końca tak było, bo i my mogliśmy wspomnieć minione chwile. 

 

Przedpołudnie w Ogrodach Kapias

Znajdują się te ogrody w Goczałkowicach. Najbliżej jest do nich ze stacji Goczałkowice, nie Goczałkowice-Zdrój. Są to ogrody pokazowe przylegające do centrum ogrodniczego. W gruncie rzeczy można tam spędzić cały dzień, nasza grupka miała mniej czasu do dyspozycji, ale i tak sporo zobaczyliśmy. 

 

 

Czarna Perła Europy

Tym sloganem reklamuje się Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu. Warto się tam wybrać, żeby sprawdzić, ile w nim prawdy. Od razu wyjaśniam – sztolnia jest częścią Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu. Na jego stronie (tu link) poznacie wszystkie należące do muzeum obiekty – wybór zależy od was i od czasu, który zamierzacie przeznaczyć na zwiedzanie. 

 

kupla - górnicze godło towarzyszy turystom podczas całej wycieczki; jej części to żelazko (kilof) i pyrlik (młotek)
 

I wreszcie Nikiszowiec

Od lat planowałam wypad na to katowickie zabytkowe osiedle. I zawsze coś mi stawało na przeszkodzie. W ubiegłym roku zwiedziłam łódzkie osiedle Księży Młyn (tu link) i wtedy już byłam pewna – Nikiszowiec nie może dłużej czekać.

Zaplanowałam zwiedzanie i wybrałam się do Katowic. Mały problem mogła sprawić pogoda, która w planowanym dniu zwiedzania miała się popsuć. Stąd spontaniczna decyzja – jedziemy na spotkanie z Nikiszowcem późnym czerwcowym popołudniem. Jedyny minus – nie starczy nam czasu na zwiedzanie starszego osiedla górniczego – Giszowiec. Cóż, to zostanie na kolejny raz. 

Nasz spacer zaczynamy na Placu Wyzwolenia. Po lewej stronie wita nas radośnie kwiatowa mozaika na frontonie dawnej gospody z salą widowiskową. 

 

Co turysta może robić w centrum Katowic?

Być wciąż zdumionym, że w dużym, przemysłowym mieście można znaleźć tyle przyjemnych, cichych i zaskakująco ciekawych miejsc. 

 

pokrywa włazu jako wizytówka miasta

Spacer po Oświęcimiu

Na początku wyjaśniam – spacerów było kilka, głównie po powrocie z porannych tras w okolicy Oświęcimia. Na potrzeby wpisu zbiorę je w całość. 

Naszą znajomość z miastem zaczęliśmy od wzgórza zamkowego. 

 

Zajrzyjmy do Chrzanowa

Byliśmy tam pod koniec maja, zajrzeliśmy w kilka zakamarków miasta, kilka pominęliśmy. Tak więc wycieczka okazała się pouczająca i przyjemna, a nie męcząca. 

 

Żyrardów, czyli skutki zastosowania jednego wynalazku

Cóż to za wynalazek, zapytacie. Oto i on. W wersji pomnikowej. Bo zasłużył na pomnik. 

 

Do Radziejowic na spotkanie z historią i sztuką

Leżą Radziejowice w województwie mazowieckim, w gruncie rzeczy nawet niedaleko od naszej mieściny. A spróbujcie tam dojechać komunikacją publiczną, to zajmie wam to ze cztery godziny w jedną stronę. W drugą zapewne tyleż samo. No to gdzie tu czas na zwiedzanie? A jest co zwiedzać, o czym się przekonałam na wycieczce autokarowej zorganizowanej przez Fundację Wczoraj dla Jutra. Wycieczka miała trzy główne przystanki. Pierwszym był klasycystyczny pałac – pierwotnie Radziejowskich, później Krasińskich. 

 

fronton pałacu
 

Radom – od murów miejskich do elektrowni

Głównym celem mojego spaceru po Radomiu był ostatni wymieniony w tytule obiekt. Dotarcie do niego okazało się podróżą w czasie i przestrzeni. 

Spacer zaczęliśmy na rogu ulic Limanowskiego i Wałowej. 

 

ulica Wałowa

 

W deszczu i słońcu ku Łysicy

Na początku była ulewa. Wydawało się, że nie pozwoli nam ona wysiąść z autokaru. A przecież gdzieś tam w oddali czekała ona – Łysica (614 m n.p.m.). 

 

Zauroczyły nas stawy w Brzeszczach–Nazieleńcach

Jest tych stawów kilkanaście. Zajmują duży obszar na północ od wsi Brzeszcze aż po Wisłę. O urodzie okolicy stanowią nie tylko stawy, lecz i ich otoczenie – lasy, łąki oraz mieszkańcy – liczne gatunki ptaków. 

 

Spacer w skansenie

Po zwiedzaniu zamku Lipowiec w Babicach zeszliśmy żółtym szlakiem do zajmującego sporą część podnóża zamkowej góry skansenu. Nosi on dostojną nazwę Park Etnograficzny Krakowiaków Zachodnich. Jak podaje strona internetowa skansenu „Krakowiacy Zachodni to grupa etniczna zamieszkująca tereny na zachód od Krakowa po obu stronach Wisły” (tu link). Możemy więc spodziewać się obiektów przeniesionych z tego obszaru. 

 

Nad wodą i wśród pól

Wybraliśmy się nad zalew Jaśle. 

 

Nie zostaliśmy uwięzieni w zamku Lipowiec

Na szczęście minęły już wieki od czasów, kiedy ten zamek - własność biskupów krakowskich - służył jako więzienie dla niepokornych (zwłaszcza duchownych). Szczególnie złą sławą „cieszyły” się lochy wieży zamkowej. Dla nas wieża była punktem orientacyjnym w powolnej wędrówce ku szczytowi Góry Zamkowej (362 m n.p.m.) z położonych u jej stóp Babic, wsi w powiecie chrzanowskim. 

 

Kilka miejsc związanych z historią Bodzechowa i okolic

Naszą wędrówkę w czasie i przestrzeni rozpoczęliśmy na stacji w Brzóstowej. Pogoda niezbyt sprzyjała fotografowaniu – było wilgotno i szaro, na szczęście bez deszczu. Szliśmy porządną asfaltową szosą. 

 

Z parku Hallera nad jezioro Kruki

Te dwa miejsca odwiedziłam w drodze powrotnej z Zatoru. Wysiadłam z pociągu na stacji Dwory i pomaszerowałam w kierunku parku. Jest on pozostałością rozległego majątku rodziny Hallerów w niegdysiejszej wsi Dwory, która obecnie jest dzielnicą Oświęcimia.  

 

Spacer w Dolinie Karpia

Wysiedliśmy na przystanku kolejowym Zator Park Rozrywki. Duża grupa młodzieży pomaszerowała dziarsko w lewo – w stronę owego parku. Nasza skromna grupka skierowała się w prawo, żeby poznać historyczne dziedzictwo Zatoru – strawy rybne, w których od XIV wieku hoduje się karpie. 

 

Garść wrażeń ze spaceru w Ogrodzie Botanicznym PAN w Powsinie

Do ogrodu wybrałyśmy się z koleżanką w okresie kwitnienia różaneczników i azalii. Posiada on bogatą ich kolekcję, ale o tym opowiem później. 

 

Wybraliśmy się do Denkowa

Od dziesięciu lat (tu link) mieliśmy pewne zaległości w zwiedzaniu wspomnianego Denkowa, trzeba więc było je nadrobić. 

Tym razem wyruszyliśmy ze stacji w Bodzechowie. Szybko trafiliśmy na ładną, wygodną drogę wśród pól prowadzącą na północny zachód. 

 

Wiosenny dzień w sercu Gór Świętokrzyskich

Po przetestowaniu kilku pomysłów na niedzielną wycieczkę ostatecznie wybrałam wyprawę do Nowej Słupi i przejście dwoma szlakami – czarnym i niebieskim.

Minęło równo 10 lat od poprzedniej wyprawy w te okolice (tu i tu link), a w pamięci zostały widoki na pola i góry na horyzoncie. Pora wrócić do tych miejsc.

 

na pierwszym planie pola Pokrzywianki, na horyzoncie Szczytniak