Jeszcze jedna świętokrzyska pętelka

Dwa tygodnie po pętelce wokół Łysicy przyszedł czas na pętelkę wokół Łyśca. Tylko wymagania były – żeby pogoda dobra była. Bo jak nie, to jechać nie warto. Trudno, się załatwiło i pogodę.

Święty Krzyż - pogoda zgodnie z zamówieniem 

Przelotne opady marznącej mżawki

…czyli prawdziwa katastrofa dla piechura. Zwłaszcza w mieście, gdzie kostka brukowa pokryta delikatną, ale za to piekielnie śliską warstwą lodu utrudnia chodzenie. Ślizgaliśmy się  okropnie, zanim udało nam się opuścić Bliżyn, gdzie z narażeniem zdrowia wysiedliśmy z busa prosto na oblodzony chodnik.

Na szczęście w lesie szybko zapomnieliśmy o niedogodnościach – mżawka chwilowo minęła, podłoże przyjemne do chodzenia.

Przeszliśmy przez most nad Kamienną i udali się leśnymi drogami na wschód.

takie zdjęcie stale robimy z tego mostu - tylko rzeka czasem wygląda tak, czasem inaczej 

Żółtym szlakiem przez Pasmo Klonowskie

Pamiętam ten szlak jako najgorzej znakowany szlak w okolicy. Przejście nim wymagało dużego wysiłku, była to ciągła gimnastyka z mapą i kompasem, żeby nie zginać w lesie.

A teraz? Lekko łatwo i przyjemnie – szlak znakowany wzorowo, trzeba się mocno postarać, żeby się na nim zgubić. My się nie staraliśmy.

Tradycyjnie zaczynamy wędrówkę od krótkiego spotkania z Rezerwatem Przyrody Barcza. Poranek jeszcze pochmurny, jest szaro, więc oglądamy jedynie jeziorko Baryła. Nie wybieramy się na spotkanie z Bykiem ani Rampą. 

 Baryła

Zimowe wejście na Łysicę

Od dawna marzyło mi się właśnie takie wejście. Miało być biało od śniegu, dużo słońca, lekki mróz. Jak na widokówkach z gór.

A jak było? Tak, jak w poniższym opisie.

Zimę mamy bez śniegu. Jeśli coś pada, to raczej deszcz. Nawet w Górach Świętokrzyskich. Jeszcze kilka dni temu na Grodowej zastaliśmy resztki śniegu, a w niedzielę na Łysicy – ani śladu.

stary buk w otoczeniu raczej jesiennym niż zimowym

Słońce zaspało

A umówiłam się z nim na dziewiątą. Raczyło wstać dopiero przed południem i zalało nam drogę u podnóża Grodowej Góry złocistym światłem. Zrobiło się tak miło i radośnie, że wybaczyłam mu spóźnienie.

w samo południe

Pogoda decyduje

A przynajmniej pomaga podjąć decyzję o wyborze trasy. Wystarczy obejrzeć mapę pokazującą kierunek wiatru i już człowiek wie, że w niedzielę powinien iść z północnego zachodu na południowy wschód, bo tak wieje wiatr. Skoro jednak wiatr dość silny i zimny, to trzeba wybrać trasę leśną. Drobiazg typu „szliśmy tą trasą wielokrotnie” nie ma żadnego znaczenia. 

w lesie na czarnym szlaku

Materiał porównawczy

Prawie rok temu nasza grupka przeszła trasę z Występy do Ostojowa (tu link). Śnieg był wtedy obfity, jodły i świerki uginały się pod jego ciężarem.

A co teraz? Bura zima. Choinki niby zielone, ale ta zieleń zimowa taka sobie.

Mimo to nasza grupka przemaszerowała lasem, udało się uciec od smogu, odetchnąć świeżym powietrzem i rozruszać po świątecznym wypoczynku.

Obejrzyjcie zdjęcia z pierwszej tegorocznej wycieczki i porównajcie zimę. Chyba jednak warto czasem pomyśleć o zeszłorocznym śniegu…

las na trasie