Na spotkanie z wiosną

… wybrałyśmy się z koleżanką w pierwszym dniu astronomicznej wiosny. Poranek był jeszcze chłodny, ale słoneczny. Liczyłyśmy na to, że Wiosna też do nas dołączy. Wysiadłyśmy na stacyjce w Marcinkowie, skąd udało nam się podejść nad Kamienną. 

 

Trawy jeszcze nie wyrosły i brzeg był dostępny, chociaż z licznymi śladami działalności bobrów. 

 

Wróciłyśmy na zaplanowaną trasę, czyli przeszłyśmy przez most nad rzeką, a dalej do wsi. 

 

taki widok z mostu zwykle otwiera każdy post o wycieczce z Marcinkowa, tym razem spadł z podium
 

Szlak prowadzi opłotkami i tak też szłyśmy aż do lasu. A las? Jak to las o tej porze roku – jeszcze szary. Jedynym wiosennym elementem była świeża zieleń krzaczków borówek. 

 

ten potwór nas nie wystraszył
 

Dłuższy przystanek zrobiłyśmy przy grupie skałek na wzgórzu Pleśniówka. Pomnikowe skałki o tej porze roku były widoczne z daleka. Ścieżki do nich, rzecz jasna, nadal brak, ale udało nam się przedrzeć po mchu i wśród borowinek. 

 

Wdrapałyśmy się i na szczyt z pozostałościami dawnej wieży obserwacyjnej. 

 

 

Z ciekawostek roślinnych zainteresowały nas oryginalne mchy. 

 

zwiślik długolistny
 

próchniczek błotny
 

Dobrą leśną drogą dotarłyśmy na skraj lasu, gdzie zaskoczył nas widok budowanej szosy łączącej Marcinków z Michałowem. 

 

Prowadzi nią szlak czerwony, ale widok świeżego asfaltu tak mnie zniechęcił, że zdecydowałam porzucić znakowanie i powędrowałyśmy świetną leśna przecinką,  która łatwo doprowadza nad rzekę i dołącza do szlaku. 

 

pustułka pęcherzykowata

 

chrobotek reniferowy
 

Kolejne miejsce na trasie nie było niespodzianką – zatrzymałyśmy się przy pozostałościach czwartego młyna. 

 

Dało to okazję zrobienia kolejnej setki takich samych zdjęć tego miejsca, jakie już pokazywałam na blogu. 

 

wrośniak różnobarwny

Potem jeszcze spotkanie z dobrze znanym i wciąż odwiedzanym zakolem Kamiennej (ostatnio zatrzymaliśmy się tu zimą). 

 

Ze szlaku zeszłyśmy w pobliżu młyna Łyżwy. A tu niespodzianka – nie dość, że wiosna się opóźnia, to jeszcze leżą tu resztki śniegu, a na wodzi utrzymuje się miejscami lód.

 

Taka to okolica. Na szczęście można przejść przez zaporę na drugi brzeg rzeki, sfotografować jej bieg w okolicy młyna. 

 

złotorost ścienny

Zostało nam sporo czasu do odjazdu autobusu, mogłyśmy więc zajrzeć jeszcze nad rzekę przy ulicy Łyżwy. 

 

I tu nareszcie spotkałyśmy pierwsze zwiastuny wiosny. Jednak przyszła! 

 

 

Trasa liczyła około 12 kilometrów. Była bardzo łatwa, spacerowa. Jedyna niedogodność – nadzwyczaj zakurzone obuwie. Taka to sucha wiosna tego roku.

 

Zdjęcia mojego wyrobu